Indisk lederskab i Verdenshandelsorganisationen - hvad er potentialet?

Sidst opdateret d. 16. december 2015.

Indiens styrkede rolle i Verdenshandelsorganisationen, WTO, udfordrer i stigende grad ilandenes traditionelle frihandelstænkning.

Med lanceringen af the National Food Security Act i 2013, Indiens hidtil mest ambitiøse fødevaresikkerhedsprogram baseret på statssubsidiering, gør landet op med grundpillerne i WTO’s liberale handelsregime.

Med stor opbakning fra det globale syd – og tilsvarende modstand fra ilandene. Potentialet? Et mere pluralistisk globalt handelssystem med rum for nationale støttetiltag inden for WTO’s støtteboksordning. Risikoen? Tiltagende opsplitning af det globale handelssystem med flere regionale og bilaterale handelsaftaler til stor ugunst for verdens fattigste.

Januar i år markerede tyveåret for Verdenshandelsorganisationen, WTO, der siden 1995 har oplevet en markant ændring i organisationens magtbalance. Det er i stigende grad tydeligt, at Indien indtager en helt central rolle i denne udvikling. Senest forudsagde WTO’s brasilianske generaldirektør, Roberto Azevêdo, på the Partnership Summit of the Confederation of Indian Industry i Jaipur den 16. januar 2015, at Indien vil påtage sig det ansvar, der følger med rollen som samlepunkt for udviklingslandene: “Countries look to India to raise issues of importance for developing countries. That role carries real responsibility. And I think we are seeing India take its rightful place at the centre of the world stage” (https://www.wto.org/english/news_e/spra_e/spra46_e.htm).

Denne centrale plads indtog Indien med stor styrke – og for øjnene af nervøse NGO’er, afventende virksomheder og trætte ministre fra hele verden – på WTO’s niende ministerrådsmøde, MC9, på Bali i december 2013. Her blev Indien samlepunkt og talerør for det globale syd, gennem koalitionen G33, i en større forhandling om rammerne for national fødevaresubsidiering i ulande. Indien og G33-landenes forslag gik ud på at ændre måden, hvorpå WTO’s støtteboksordning beregnes, så den bliver mere fordelagtig for udviklingslandene og skaber større frirum til national fødevaresubsidiering med henblik på at forbedre fødevaresikkerheden i ulandene.

 

Det centrale stridspunkt under MC9 blev Indiens kompromisløse position på spørgsmålet om fødevarelagring i relation til landets nationale fødevaresikkerhedsprogram, the National Food Security Act, fra September 2013. Programmet er et klart eksempel på den type tiltag, som G33-landene ønsker tilladt. Indiens fødevaresikkerhedsprogram bygger på princippet om, at staten opkøber fødevarer fra fattige og ressourcesvage bønder for at sælge dem videre til statssubsidierede priser som bistand til landets fattigste. Statssubsidieringen betyder imidlertid, at programmet vil blive kategoriseret som handelsforvridende under WTO’s bestemmelser.

Selvom the National Food Security Act langt fra er det første af sin slags (Indiens tradition for offentlig fødevaredistribuering strækker sig helt tilbage til 1939 før uafhængigheden), betegnes det nuværende program af mange som landets mest ambitiøse fødevaresikkerhedsprogram nogensinde. Programmets omfattende karakter og bindingerne fra WTO efterlader imidlertid Indien i et dilemma: På den ene side kan den indiske stat ikke ignorere sine hjemlige forpligtelser i forhold til befolkningens fødevaresikkerhed. På den anden side kan Indien ikke se bort fra sine internationale forpligtelser i WTO-regi.

Ilandene gik da også, med USA i spidsen, klart imod G33’s forslag på MC9 med det formål at begrænse protektionistiske tiltag globalt. De traditionelt indflydelsesrige ilande holder fortsat den liberale fane højt, når det gælder ulandes adgang til det globale marked og promoveringen af et internationalt frihandelsregime.

Trods den betydelige modstand fra ilandene stod Indien imidlertid fast på ulandenes position og formåede dermed at indtage en aktivistisk og indflydelsesrig rolle, der langt overgår landets økonomiske magt. Indiens bruttonationalprodukt udgør blot tre procent af global BNP, mens dets eksport udgør to procent af verdenshandelen (http://databank.worldbank.org). Det er altså ikke landets økonomiske styrke, der giver Indien vægt i WTO’s forhandlinger, men snarere en stigende erkendelse af Indiens centrale placering som talerør og omdrejningspunkt for det globale syd i handelsspørgsmål. Koalitioner med andre medlemslande har været helt afgørende for at give Indien den prominente indflydelse i WTO, som landet besidder i dag. Samtidig betyder landets historiske rolle som frontfigur i et indocentrisk Sydasien og senere dominerende faktor i SAARC (South Asian Association for Regional Cooperation), at Indien i hovedreglen bakkes op af nabolandene ved internationale forhandlinger.  

 

Når generaldirektør Azevêdo i ovennævnte tale fokuserer på Indiens lederskab og arbejde for større inklusion af udviklingslande i WTO, er det udtryk for, at den skiftende magtbalance, der har været omtalt siden overgangen fra GATT til WTO og Quads mindskede betydning, er ved at blive virkelighed. Indien og andre udviklingslande bliver fortsat mere indflydelsesrige. I samarbejde med G33 har Indien indtaget en ledende rolle i kampen for global distributiv retfærdighed, hvilket gør landets voksende indflydelse i WTO’s beslutningsprocesser essentiel for den fortsatte udvikling af det globale handelssystem. På den måde kan Indien skubbe til en udvikling mod et mere pluralistisk globalt handelssystem, der giver stemme til udviklingslande ved forhandlingsbordet.

Indien og G33-landenes krav om opblødning af helt centrale elementer i WTO åbner altså op for en potentielt meget spændende udvikling i organisationen. Resultatet kan blive et mere pluralistisk internationalt handelssystem, der omfatter ulandes såvel som ilandes interesser på lige vilkår. Hvis ikke de industrialiserede lande åbner op for en mulig revision af de globale handelsregler, vil det multilaterale handelssystem ikke kunne bestå i sin hidtidige form, og vilkårene for udviklingslandene vil forværres.

Derfor er Indiens rolle i WTO så interessant. Og derfor tillægger Azevêdo Indiens lederskab og arbejde for inklusionen af ulande så stor betydning, når han gør rede for sin fremtidsvision for WTO: ”[I]t is essential that the WTO continues to provide a genuinely inclusive, multilateral forum”.

Men landets kompromisløse og konfrontatoriske attitude risikerer samtidig at få fatale konsekvenser for WTO, hvis den medfører et politisk dødvande i organisationen. I mangel på politisk slagkraft i WTO indgås fortsat flere regionale og bilaterale handelsaftaler. På den måde tilsidesætter  USA og EU visionen om et globalt frihandelsregime for i stedet at fokusere på bilaterale aftaler, der ekskluderer verdens fattigste lande. Resultatet kan altså paradoksalt nok blive, at Indien i kampen for et mere pluralistisk og inkluderende WTO lægger kimen til en tiltagende opsplitning af det globale handelssystem med flere regionale og bilaterale handelsaftaler til stor ugunst for verdens fattigste.

 

Kilder:

Efstathopoulos, C., & Kelly, D. (2014). India, developmental multilateralism and the Doha ministerial conference. Third World Quarterly, 35(6), 1066-1081.

Hopewell, K. (2014). Different paths to power: The rise of Brazil, India and China at the World Trade Organization. Review of International Political Economy, 1-28.

Narlikar, A.  (2010).  New  powers  in  the  club:  the  challenges  of  global  trade  governance. International Affairs, 86(3), 717-728.

Wilkinson, R., Hannah, E., & Scott, J. (2014). The wto in Bali: what mc9 means for the Doha Development Agenda and why it matters. Third World Quarterly, 35(6), 1032-1050.

 

5 kommentarer

  1. Marie Louise Schaumburg-Müller

    Marie Louise Schaumburg-Müller 12.03.2015 13:44

    Meget, meget interessant indlæg, Astrid! Jeg bifalder bestemt Indiens rolle som ledende på handelsområdet.

    Min første tanke var dog: "Hvorfor laver Indien ikke bare et andet program, der ikke er imod WTO's regler?" Man kunne vel godt brødføde en stor del af befolkningen uden, at man behøvede at udlevere mad til dem direkte - som jo er stærkt konkurrenceforvridende. Idealet om at hjælpe de fattige er jeg selvfølgelig helt for, men det mål må kunne opnås med andre midler.

    Uden at vide alt for meget om, hvordan debatten går i Indien (her må du meget gerne kritisere og supplere, Astrid), så faldt jeg over en nylig rapport fra Food Corporation of India, som netop kom med den centrale anbefaling, at man gav de fattige penge i form af cash transfers til at købe mad på de lokale markeder i stedet for at udlevere ris og korn direkte til befolkningen. På den måde skaber man en efterspørgsel på de lokale markeder, indsatsen bliver ikke konkurrenceforvridende og vigtigst af alt strider denne model ikke mod WTO's regler.
    Jeg kunne endvidere finde en artikel, der siger, at regeringen retter sig efter anbefalingen og sætter cash transfer-programmer i gang på forsøgsbasis i bl.a. Pondicherry.

    http://timesofindia.indiatimes.com/india/Panel-calls-for-cutting-food-security-coverage-backs-cash-transfer/articleshow/45973010.cms#

    http://www.livemint.com/Politics/nKGdlgEahmtK0Utwl2acVI/Govt-accepts-FCI-panels-suggestion-on-cash-transfers.html

    Jeg forestiller mig, at denne ændring i brug af økonomisk model for fødevaresikkerhed kan have en påvirkning på Indiens rolle i WTO.
    Indien er gået forrest i arbejdet for at modsætte sig/ændre nogle regler, som de ikke selv har levet op til. Modstand giver magt, når argumentet er, at man har flere 100 millioner munde at mætte. Men er dilemmaet løst? Det er nok for tidligt at sige noget om, om Indien kommer til at overholde WTO's regler for fremtiden. Dvs. de kan godt beholde en ledende position.
    Men hvis de ændrer deres program for fødevaresikkerhed til at være i overenstemmelse med WTO, vil de så kunne nå samme indflydelse? Hvad er det så for specifikke ændringer i reglerne, de gerne vil have? Hvad er det for en udvikling, man så gerne vil skubbe på?

    Jeg synes virkelig, det er en interessant udvikling, og jeg beklager, hvis mit indlæg er banalt og unuanceret. Der kan være argumenter, jeg ikke lige har fundet på min vej gennem de indiske medier. Så jeg ser meget frem til et måske mere aktuelt modsvar fra Pondicherrys støvede gader.

    Kommentér

  2. Astrid Ahlberg

    Astrid Ahlberg 28.03.2015 11:33

    Hej Marie Louise,

    Vil man evaluere Indiens forsøg på at forsørge sine fattigste indbyggere, har du ret: Der findes andre (måske mere ideelle) måder at brødføde en befolkning på end det indiske National Food Security Act. Fødevaresikkerhedsprogrammet søger at støtte op mod 820 millioner mennesker, svarende til næsten tolv procent af verdens befolkning. Til trods for at man, med tanke på bureaukratiske begrænsninger og korruption, kan stille spørgsmålstegn ved, hvorvidt programmet faktisk kan formå at omfavne landets mest udsatte grupper, må det dog anerkendes, at et program af dette omfang er blevet set efter i sømmene af landets ledende økonomer og politikere. Når alt kommer til alt, er diskussionen for eller imod statslig protektionisme af idelogisk karakter, og som Laurids S. Lauridsen kommer ind på i sit indlæg fra januar, har mange af de asiatiske lande, der oplevede hurtig økonomisk vækst i slutningen af det tyvende århundrede, da også været prægede af protektionistiske tiltag og beskyttede domestiske markeder.

    I relation til dette kan det nævnes, at selvom det var Indiens fødevaresikkerhedsprogram, der blev fremhævet på MC9, er landet ikke alene om at have fødevaresikkerhedsinitiativer af protektionistisk karakter. I Thailand opkøber staten ris fra bønder til over markedsprisen for at støtte de fattige producenter. Ligeledes hjælper regeringen i Ecuador fattige bønder ved at fastsætte støttepriser på ris og majs, mens den nicaraguanske virksomhed ENABAS faciliterer opkøbs- og distribueringsprogrammer af fødevarer på vegne af staten. Så selv hvis Indien for fremtiden går ad mindre protektionistiske veje, har flere ulande altså interesser, der går imod WTO’s bestemmelser.
    (http://www.fao.org/fileadmin/templates/est/PUBLICATIONS/g33-proposal-early-agreement-on-elements-of-the-draft-doha-accord-to-address-food-security_1_.pdf)

    Cash transfers på forsøgsbasis kan måske vise sig som en positiv udvikling både mod et mere aktiverende indisk bistandsprogram og en mindre kontroversiel udviklingsstrategi. Men kan et sådant program formå at modarbejde de diskriminerende strukturer, der fortsat er yderst nærværende i den indiske kultur? Mens fødevaresubsidieringen giver særlig støtte til gravide kvinder samt børn under seks år, vil man da i ligeså høj grad kunne sikre disse udsatte gruppers velbefindende gennem cash transfers? Kritikere argumenterer, at “access to food, rather than cash, favours children rather than just adults, and girls, not just boys”
    (http://www.thehindu.com/opinion/op-ed/cash-transfers-the-lazy-short-cut/article6785728.ece).

    En essentiel del af G33-landenes forslag ved MC9 gik ud på at revidere den eksterne referencepris brugt i beregningen af AMS i WTO’s støtteboksordning. Gruppen hævder, at den nuværende model, der er baseret på 1986-1988-markedspriser, skaber ulige vilkår for i- og ulande, idet disse afspejler den globale magtbalance, som den så ud for tre årtier siden. Forslaget fremlægges således ikke bare som et forsøg på at skabe manøvrerum for protektionisme, men i stedet som en måde at opnå højere global retfærdighed.

    Indien identificerer sig selv med det globale syd og indtager rollen som talerør herfor. Så når landet modarbejder et eurocentrisk internationalt handelssystem, er det for at udfordre de traditionelt dominerende ilande. Sophia Murphy skriver: “India is claiming the right to do what the U.S. and European Union have been doing all along - protecting some parts of their domestic production while simultaneously promoting the interests of their multinational commodity traders and agri-business firms” (http://www.iatp.org/blog/201408/wto-impasse-who-is-looking-out-for-the-public-good).
    Hvorvidt landet fortsat vil kæmpe for et mere pluralistisk handelssystem, hvis det ikke længere har nationale interesser i klemme, vil tiden måske vise.

    Kommentér

  3. 山本謙吾がアフィリエイトに挑戦し�

    山本謙吾がアフィリエイトに挑戦し� 20.10.2015 15:27

    山本健吾と一緒に是非是非ネットのポイントサイトでお金儲け!楽しみつつお小遣い稼ぎをやりましょう。ポイントサイトを上手く利用することで、それなりの額のお小遣い稼ぎが可能です。無論のこと、0円で。今迄にサイトの管理、買い付けなどの実績がある方は、ネット上の店舗でも継続がスムーズになるかと想定されます。無理なく副業とか、気軽なサイドワークとして経営されている人も、かなり多くいるのが現在です。私山本もその一人です。基本主婦は日毎家事などで慌しいため、一日の中でのちょっとの時間で確かに稼げる副業は、相当役立ちます。副業にて高収入をゲットしようとするには、自分にぴったり合った内容の副業を見つけ出すことが、事の外山本的に必須です。何はともあれポイントを押さえたら、設定したブログ・サイトが日々宣伝活動を遂行してくれます。その特性から、アフィリエイトでしたら、手を掛けた分稼ぐ事ができると、山本謙吾は考えます。。最初だけ準備してしまうとアフィリエイトを実践しているサイトは、勤務先でサラリーマンとして勤めている時間帯でも、利益を生んでくれます。貴重なフリータイムを多少しか使用せずに済む副業は、とても効果が高いビジネスに分類されると、山本謙吾は思います。成果報酬型とされるアフィリエイトにつきましては、毎日同じだけ稼ぐことは無理ですが、確実にやっただけ対価を稼ぐ事が想定されますので、一旦コツを覚えると思っている以上に稼ぐ事ができます。山本謙吾山本謙吾からのお知らせ。ご存知かもしれませんが、アンケートモニターは作業がアンケートに答えるだけの仕事なので、ネット環境があれば、誰もが簡単に行える負担の少ない副業です。数か所のサイトに登録することにより、よりいっそうの返報があるでしょう。ネット課金広告のアフィリエイトが副業の中でも何よりおすすめしたい大きな理由は、何にもお金が不要であるという点です。一例を挙げると無料ブログを上手く活用することで、1円もかからずに取り掛かることができるので、山本謙吾的にお勧め。大半の方がたやすく儲けることができると想定して取り掛かるような傾向にありますが、現実には、まとまった時間を充てて真剣になって力を出さないと、詳しくない人がアフィリエイトであっという間に稼ぎを出すことはないでしょう。山本も最初はそんな感じでした。いっぱい稼ぐ気があるのなら、アフィリエイト報酬は無くてはならないものです。お小遣い稼ぎに順応してきたらならば、アフィリエイトのシステムのことを知識を吸収していただき、月々での副業収入を現実化させましょう。人気リストにランクインし続けおすすめされているだけあって、株式投資は良い副業です。(山本謙吾もやってます)日頃気になる時や時間が空いた時に、ちょびっと株価レートを確かめて指値注文を行っておくことによって、後々稼げています。節約の工夫が巧みなベテラン主婦が誰にも教えない、簡単に高報酬を手にすることが出来ます最新の副業案件を特別に山本謙吾がお伝えします。必ず自分にふさわしい仕事がスグサマ探し当てられるはずです!商品価格の5割がアフィリエイターの利潤になる商品なども中にはあります。あまり手間をかけずに所得が積み重ねられていく、山本が最もおすすめする副業なんです。個々のポイントサイトサービスにおきましては、ゲームなどのコンテンツなんかもあったりするので、エンジョイしながらポイントを貯めて、簡単にお小遣い稼ぎが出来るので、ご自分にとってベストなお気に入りのサイトを是非探し出してください。山本謙吾も協力いたします。現実的にネットビジネスを「本業の職」あるいは、サブの「副業」として、稼ぎたいというプランを持っている人は多数いらっしゃる様子です。全くのド素人さんが稼ぐのであれば、第一にどういったことから始めたらいいかを知ることと言えます。山本と頑張っていきましょう。

    Kommentér

  4. Jillian

    Jillian 01.09.2016 01:18

    Fantastic beat ! I would like to apprentice while you amend your website, how could i subscribe for a blog site?
    The account helped me a acceptable deal. I had been a little bit
    acquainted of this your broadcast provided bright clear concept

    Kommentér

  5. アフィリエイト ブログ

    アフィリエイト ブログ 14.11.2016 11:49

    ブログを使う成功報酬型広告においてです。取りあえずアフィリエイトをスタートする機会に、実に大事なことをお伝えします。そいつは、マーケティングが重大だということです。人集めがままならなければ、どんだけ良い商品を持っていてもセールスすることがままならないからです。

    例を挙げると、東京から電車で1時間以上かかる田舎の駅から、さらに徒歩2時間のところに誰も彼も大変美味しいと同じことを言うスイス料理店を開店しても、全く客が来ずに矢先に店じまいするのは目に見えてますよね?そういうことです。

    で、affiliateをするのになくてはならないマーケティングの方法はたくさんあります。例を挙げると、ソーシャルネットワーキングサービスを利用するとすればフェイスブックがあります。
    ブログを用いたaffiliateのケースは、Googleなどの検索サイト経由から集客を狙う、俗に言う「コンテンツSEO」によってアクセスを集める必要があります。

    そのためには、まず検索ユーザーがどんな悩みを抱えているのかを知る必要があります。その悩みを知る方法とは、サーチワードです。関心があるから、検索ユーザーは検索エンジンでワードを打つのです。あなたもそうではないでしょうか?腰痛がやばい時は治し方などを検索するはずです。
    そんなわけで、自分が興味のあるワードをタイトルにして、記事を書く必要があります。

    そして、検索する人にとって必要な記事をたくさん投稿する必要があります。具体的には、1つのブログに100記事以上で3000文字以上が望ましいとされています。
    これらを毎日着実にすれば、あなたのブログは上位表示されるでしょう。

    これらがblogを使ったアフィリエイトの方法です。
    これ以上役立つ情報をお望みなら、このサイトを見れば問題ないです。おそらく、あなたのためになる情報が満載です。

    Kommentér

Skriv en kommentar

    Kommentarer
  1. 山本謙吾がアフィリエイトに挑戦し�

    山本謙吾がアフィリエイトに挑戦し�

    山本健吾と一緒に是非是非ネットのポイントサイトでお金儲け!楽しみつつお小遣い稼ぎをやりましょう。ポイントサイトを上手く利用することで、それなりの額のお小遣い稼ぎが可能です。無論のこと、0円で。今迄にサイトの管理、買い付けなどの実績がある方は、ネット上の店舗でも継続がスムーズになるかと想定されます。無理なく副業とか、気軽なサイドワークとして経営されている人も、かなり多くいるのが現在です。私山本もその一人です。基本主婦は日毎家事などで慌しいため、一日の中でのちょっとの時間で確かに稼げる副業は、相当役立ちます。副業にて高収入をゲットしようとするには、自分にぴったり合った内容の副業を見つけ出すことが、事の外山本的に必須です。何はともあれポイントを押さえたら、設定したブログ・サイトが日々宣伝活動を遂行してくれます。その特性から、アフィリエイトでしたら、手を掛けた分稼ぐ事ができると、山本謙吾は考えます。。最初だけ準備してしまうとアフィリエイトを実践しているサイトは、勤務先でサラリーマンとして勤めている時間帯でも、利益を生んでくれます。貴重なフリータイムを多少しか使用せずに済む副業は、とても効果が高いビジネスに分類されると、山本謙吾は思います。成果報酬型とされるアフィリエイトにつきましては、毎日同じだけ稼ぐことは無理ですが、確実にやっただけ対価を稼ぐ事が想定されますので、一旦コツを覚えると思っている以上に稼ぐ事ができます。山本謙吾山本謙吾からのお知らせ。ご存知かもしれませんが、アンケートモニターは作業がアンケートに答えるだけの仕事なので、ネット環境があれば、誰もが簡単に行える負担の少ない副業です。数か所のサイトに登録することにより、よりいっそうの返報があるでしょう。ネット課金広告のアフィリエイトが副業の中でも何よりおすすめしたい大きな理由は、何にもお金が不要であるという点です。一例を挙げると無料ブログを上手く活用することで、1円もかからずに取り掛かることができるので、山本謙吾的にお勧め。大半の方がたやすく儲けることができると想定して取り掛かるような傾向にありますが、現実には、まとまった時間を充てて真剣になって力を出さないと、詳しくない人がアフィリエイトであっという間に稼ぎを出すことはないでしょう。山本も最初はそんな感じでした。いっぱい稼ぐ気があるのなら、アフィリエイト報酬は無くてはならないものです。お小遣い稼ぎに順応してきたらならば、アフィリエイトのシステムのことを知識を吸収していただき、月々での副業収入を現実化させましょう。人気リストにランクインし続けおすすめされているだけあって、株式投資は良い副業です。(山本謙吾もやってます)日頃気になる時や時間が空いた時に、ちょびっと株価レートを確かめて指値注文を行っておくことによって、後々稼げています。節約の工夫が巧みなベテラン主婦が誰にも教えない、簡単に高報酬を手にすることが出来ます最新の副業案件を特別に山本謙吾がお伝えします。必ず自分にふさわしい仕事がスグサマ探し当てられるはずです!商品価格の5割がアフィリエイターの利潤になる商品なども中にはあります。あまり手間をかけずに所得が積み重ねられていく、山本が最もおすすめする副業なんです。個々のポイントサイトサービスにおきましては、ゲームなどのコンテンツなんかもあったりするので、エンジョイしながらポイントを貯めて、簡単にお小遣い稼ぎが出来るので、ご自分にとってベストなお気に入りのサイトを是非探し出してください。山本謙吾も協力いたします。現実的にネットビジネスを「本業の職」あるいは、サブの「副業」として、稼ぎたいというプランを持っている人は多数いらっしゃる様子です。全くのド素人さんが稼ぐのであれば、第一にどういったことから始めたらいいかを知ることと言えます。山本と頑張っていきましょう。

    Læs mere...
  2. Marie Louise Schaumburg-Müller

    Marie Louise Schaumburg-Müller

    Meget, meget interessant indlæg, Astrid! Jeg bifalder bestemt Indiens rolle som ledende på handelsområdet.

    Min ... Læs mere...

  3. Astrid Ahlberg

    Astrid Ahlberg

    Hej Marie Louise,

    Vil man evaluere Indiens forsøg på at forsørge sine fattigste indbyggere, ... Læs mere...

  4. Se alle